۲۶ سال انتظار برای چند دقیقه تلهکابین!
این روزها در ارومیه زیاد از «جذب سرمایهگذار» میشنویم؛ از توسعه گردشگری، ساخت پروژههای جدید و تبدیل ظرفیتهای خاکخورده شهر به فرصتهایی که هم گردشگر بیاورند و هم سهمی در نشاط مردم داشته باشند.
اما بالای سر همین شهر، روی ارتفاعات سیرداغی، پروژهای وجود دارد که شاید یکی از بهترین آزمونها برای همین حرفها باشد:
تلهکابین ارومیه.
داستانش تازه نیست؛ آنقدر قدیمی است که یک نسل از شهروندان ارومیه با وعده ساخت آن بزرگ شدهاند.
طرح اولیه در سال ۱۳۷۹ کلنگ خورد؛ پروژهای بلندپروازانه برای احداث تلهکابینی به طول ۳۶ کیلومتر که قرار بود در سه فاز، جانوسلو را به کوه ایوعلی، ایوعلی را به سد شهرچای و در نهایت سد را به پیست اسکی خوشاکو متصل کند.
عملیات اجرایی بعدها در سال ۱۳۸۶ آغاز شد.
حالا سال ۱۴۰۵ است.
۲۶ سال از کلنگزنی و حدود ۱۹ سال از آغاز عملیات گذشته؛ اما ارومیه هنوز حتی یک خط فعال از این تلهکابین ندارد.
از آن رؤیای ۳۶ کیلومتری، امروز سازهها و بخشهایی نیمهتمام باقی ماندهاند؛ یادگاری از پروژهای که قرار بود یکی از جاذبههای بزرگ گردشگری منطقه باشد.
شاید دیگر کسی انتظار نداشته باشد یکشبه همان رؤیای ۳۶ کیلومتری زنده شود.
۳۶ کیلومتر پیشکش؛ نمیشود همین یک فاز را تمام کرد؟
قرار بود نخستین بخش پروژه در مسیری حدود ۴۱۲۵ متر اجرا شود. آیا در شهری با ظرفیتهای طبیعی و گردشگری ارومیه، پیدا کردن سرمایهگذاری برای تعیین تکلیف و تکمیل حداقل یک فاز از چنین پروژهای ناممکن است؟
وقتی صحبت از جذب سرمایهگذار و توسعه گردشگری آذربایجانغربی میشود، شاید لازم نباشد همیشه پروژه تازهای روی میز گذاشت. بعضی فرصتها همین حالا روی زمین ماندهاند؛ فقط باید گرد دو دهه بلاتکلیفی را از رویشان کنار زد.
تلهکابین میتواند بهانهای برای حضور گردشگر، رونق مجموعههای تفریحی اطراف، ایجاد کسبوکار و البته چند ساعت تفریح برای مردمی باشد که حق دارند شهرشان امکانات تفریحی بیشتری داشته باشد.
مطالبه هم عجیب و غریب نیست:
نخواستیم فعلاً ۳۶ کیلومتر باشد؛
همین یک فاز را به سرانجام برسانید.
شاید وقتش رسیده بهجای اضافه کردن یک وعده تازه به فهرست پروژههای ارومیه، یکی از وعدههای ۲۶ سال قبل را از روی کاغذ برداریم و بالاخره به بالای کوه برسانیم.
نظر دهید